Ciekawe Miejsca - Internetowy Przewodnik Turystyczny

Negrentino to malutka miejscowość, położona na stoku nad Valle di Benio. W dole, około 400 metrów niżej, leży Prugiasco, z którego można do Negrentino dojechać drogą z licznymi serpentynami. Wyżej – ciągnie się grań Alp z najwyższym szczytem Pico Molare (2585 m). Pod tą granią będzie przechodził jeden z dłuższych tuneli kolejowych w Europie, łączący Biascę z miastami północnej Szwajcarii.

 

Kościół San Carlo (św. Karola, dawniej św. Ambrożego) położony jest kilkaset metrów za wioską, na łące, obok której przepływa rzeka w skalistym wąwozie. Kilka lat temu przerzucono przez niego podwieszany most o łukowato wygiętym kształcie, którym można dostać się do świątyni.

 

Kościół San Carlo powstał w XI wieku i jest jedną z najstarszych budowli kantonu Ticino (włoskiej części Szwajcarii) obok podobnych obiektów w Giornico i w Biasce. Miniaturowa świątynka (o długości nie przekraczającej 10 metrów) miała plan salowy – jednoprzestrzenny, z absydą od wschodu. W XIII wieku dobudowano od północy drugą większą nawę, która również otrzymała swoją absydę. W ten sposób powstał dość kuriozalny dwunawowy budynek z dwoma absydami. W XIII wieku dobudowano również tzw. kampanilę, czyli wysoką wieżę – dzwonnicę z biforiami w górnej części.

 

Z zewnątrz bardzo łatwo odróżnić obie romańskie fazy budowy, ponieważ kościół nie był już potem przekształcany. Wcześniejsze fragmenty murów nie mają żadnych dekoracji, natomiast absyda XIII-wieczna posiada fryz arkadowy oraz płaskorzeźbę ptaka (orła?) wmurowaną w ścianę.

 

Nieco „stodołowaty” wygląd zewnętrzny świątyni nie zapowiada rewelacji, którą kryje wnętrze. Jest to zespół malowideł, powstający od XI do XVI wieku. Najstarsze z nich znajdują się najbliżej wejścia, m.in. w absydzie i na ścianach pierwotnej nawy. Widać w nich jeszcze orientalne, niemal wschodnie cechy: sztywne postaci, duża ilość dekoracji oraz linearyzm (wyraźnie zaznaczanie konturów), typowy także dla szkól malarstwa Bizancjum, a później Rusi. W absydzie znajduje się wspaniałe przedstawienie Trójcy Świętej oraz Matki Boskiej w otoczeniu aniołów. Poniżej przedstawiono sceny z życia Chrystusa, a w łukach medaliony z prorokami starotestamentowymi. Z XI wieku pochodzi również fresk obrazujący Chrystusa Zmartwychwstałego oraz grupę apostołów.

 

W drugiej nawie można zobaczyć freski z XV i XVI wieku. Te starsze zachowały się w dużej absydzie i przedstawiają Chrystusa w mandorli oraz apostołów. Również w tym przypadku malarz zastosował tradycyjne wzorce. Na północnej ścianie znajduje się namalowana w podobnej koncepcji Madonna Tronująca. Pozostałe freski pochodzą również z XV wieku – wśród nich zobaczymy kilka „kopii” wspomnianego przedstawienia Madonny. Na XVI wieku oceniane jest za to malowidło obrazujące św. Ambrożego.