Ciekawe Miejsca - Internetowy Przewodnik Turystyczny

A jest co w Ziębicach oglądać. Spacer po tym mieście z ponad 750-letnią historią (lokacja Ziębic nastąpiła ok. 1250 roku) najlepiej zacząć od kościoła św. Jerzego. Obecnie ta gigantyczna, jak na małe miasteczko, świątynia ma status Bazyliki Mniejszej. Powstała w dwóch etapach na fundamentach budowli romańskiej. Dwunawowy nietypowy korpus ukończono jeszcze w końcu XIII wieku. Stulecie później powstało trójnawowe prezbiterium, które wysokością przewyższa pozostałe części kościoła (!). Ta rzadka „przypadłość” może sugerować, że zamierzano przekształcić w późniejszych latach nawy świątyni dostosowując je rozmiarami do potężnego prezbiterium. Najpóźniejsza jest kwadratowa kamienna wieża – dzwonnica z połowy XV wieku.

 

Trzeba przyznać, że w obecnym kształcie kościół wygląda dość kuriozalnie – z daleka widać przede wszystkim strome dachy prezbiterium (właściwie mogłoby uchodzić za osobną budowlę) oraz masywną wieżę. Prezbiterium to arcydzieło śląskiej architektury gotyckiej – z wąskimi średniowiecznymi oknami i wielobocznym zakończeniem. Fasada zaś wyróżnia się dwoma okrągłymi oknami i schodkowymi szczytami, odpowiadającymi podziałom na dwie nawy.

 

Wejdźmy do środka. To, co zwraca uwagę, to przede wszystkim nietypowy układ wnętrza – gdzie na linii ołtarza głównego znajduje się... filar nawy. Zachwycić mogą piękne sklepienia sieciowe i gwiaździste w prezbiterium. Warto również zwrócić uwagę na monumentalny ołtarz główny z 1703 roku, wykonany przez warsztat Antona Jörga. Pierwotnie konstrukcja ta zdobiła kościół w Bardzie, jednak po 15 latach została zakupiona przez parafię w Ziębicach i znajduje się tu do dzisiaj.

 

Świątynia kryje również wiele pamiątek z czasów protestanckich. Należy do nich ciekawa kamienna ambona z 1595 roku, fundacja księcia Joachima. Myszkując po prezbiterium odnajdziemy również malowane epitafium księcia Karola Ziębickiego z 1536 roku. Wspaniale zachowany obraz tego epitafium przedstawia scenę Modlitwy w Ogrójcu i modlącą się rodzinę zmarłego.

 

Umieszczony na północnych ścianach kościoła cykl gotyckich malowideł jest również nie lada atrakcją. Znajdziemy tu rozmaite sceny z życia Marii, przedstawienia średniowiecznego miasta, a także w całości zachowane wyobrażenie Chrystusa na Majestacie. Warto również zerknąć na prawy boczny ołtarz w prezbiterium. W jego dolnej części namalowano wyobrażenie piekła (unikat!).

 

Ziębicki rynek jest zachowany w całości. Jeżdżąc po okolicznych miastach, szybko można się przekonać, że takich rynków nie zachowało się wiele. Wystarczy wybrać się np. do zupełnie „odbudowanego”Strzelina. Także w Ząbkowicach Śląskich i w Dzierżoniowie jedna z pierzei powstała na nowo po 1945 roku. W Ziębicach kamienice pochodzą głównie z XIX wieku, choć można znaleźć też takie, które mają renesansowe lub barokowe dekoracje. Ratusz zbudowano w latach 1888-90 w modnym wtedy stylu neorenesansowym, jednak z wykorzystaniem średniowiecznej wieży.

 

Ziębice słyną również z częściowo zachowanych murów miejskich. Najciekawszy ich fragment to potężna Brama Paczkowska (z początku XIV w.), przez którą wjeżdża się na teren Starego Miasta.

 

Wnikliwym turystom polecamy jeszcze spacer do innych świątyń Ziębic – do kościoła św. Piotra i Pawła, należącego do zakonu Krzyżowców oraz do kościoła ewangelickiego, obecnie używanego jako sala gimnastyczna (!). Wreszcie, można również odwiedzić synagogę przy ul. Wąskiej.

 

Ziębice na pewno zachwycą urokiem starego miasteczka, jednym z największych średniowiecznych kościołów na Śląsku, a także autentyczną przedwojenną zabudową.